با تو بودم كه بهار / اولين بار شكفت / لاله ها ، لادن ها ، سوسن ها را / بار اول / با تو ديدم / با تو چيدم / پيش از آن گلها خرمن خرمن مي رستند/مي شكفتند / مي پژمردند / چشم من باز نبود / با تو بودم كه نخستين شادي / با تو بودم كه نخستين لبخند من به چشمان تو مي انديشم/ وبه تكرار هزاران دست/ كه تورامينوشند/ من به چشمان تو مي انديشم/ وبه شهري كه ترا با همه خوبيهات/ به چراغاني دروغين شبانش بخشيد/ وبه دستان تو آموخت/كه تسليم شوي/ من به تكرار تو ميانديشم/ وبه غمبارترين لحظه خويش/ كه شكستي در من / وشكستم در خويش.../با تو بودم كه مرا/ آشنا كردي/ پيوستي / با گرمي آتش / با نرمي آب / باستاره ، مهتاب/ با هرآن جلوه كه خوب/ با هرآن خوب كه ناب/ اي همه خوبي ها / آن همه خوبي هارا / از من / باز گرفتي افسوس

*پيوست : متن اصلي "بايگاني"